Płatność cudzą kartą to przestępstwo?

Wiele osób uważa, że jeśli znajdzie na ulicy cudzą kartę płatniczą może jej używać dla własnych potrzeb. Oczywiście jest to nieprawda, ponieważ taką kartę powinno odnieść się na policję lub też do banku, w którym została ona wydana. Jest to odpowiednie zachowanie w takiej sytuacji, jednak nie wszyscy się do tego stosują. Używanie znalezionej, czy też skradzionej karty płatniczej jest zabronione, ponieważ jest to przestępstwo. Nawet transakcje zbliżeniowe traktowane są przez odpowiednie organy bardzo surowo, chociaż nie złamało się wtedy zabezpieczeń PIN, ale dysponowało się wtedy obcą gotówką. Porównywane jest to z włamaniami do banków, dlatego kary w takich przypadkach mogą być naprawdę surowe.

Lepiej dwa razy się zastanowić

Nie każdy zdaje sobie sprawę ze swoich działań, które mogą doprowadzić do bardzo przykrych konsekwencji. Oczywiście wizja użycia znalezionej karty płatniczej jest kusząca szczególnie, jeśli ktoś narzeka na brak środków finansowych, ale nie można dysponować gotówką innej osoby, jeśli ta osoba o tym nie wie. Inna sprawa jest wtedy, gdy płaci się kartą płatniczą kogoś z rodziny, kto wyraził na to zgodę. Wtedy też jeśli stanie się coś nieoczekiwanego, dana osoba jest pytana o to, czy wyraziła zgodę na skorzystanie ze swojej karty płatniczej przez kogoś innego, a więc konsekwencji prawnych na pewno się uniknie. Znaleziona karta płatnicza oznaczać może dla nieuczciwych osób same problemy, nietrudno jest przecież zlokalizować posiadacza takiej karty, jeśli wykonuje on nią transakcje zbliżeniowe w sklepach. Policja bada takie sprawy bardzo dokładnie i w bardzo szybkim tempie namierza osoby, które się takimi kartami posługują do zaspokojenia własnych potrzeb materialnych. Należy jednak zdawać sobie sprawę z tego, że za takie działania można nawet trafić do więzienia.

Odpowiedzialność nawet za nikłe transakcje

Osoby posługujące się czyjąś kartą płatniczą odpowiadają nawet wtedy, gdy dokonają niskich transakcji zbliżeniowych. Nie ma to najmniejszego znaczenia, oczywiście kara będzie wtedy zdecydowanie niższa, jednak Sąd potępia takie zachowania w całej okazałości, dlatego też nie warto decydować się na taki krok, bo istnieje duże prawdopodobieństwo tego, że taka osoba zostanie namierzona i odpowie za wszystkie swoje negatywne czyny. Najlepszym rozwiązaniem jest więc udanie się z kartą płatniczą na policję lub do najbliższej siedziby banku, wtedy dany człowiek będzie miał czyste sumienie i pomoże odzyskać pieniądze innemu człowiekowi, za co może otrzymać jakąś nagrodę finansową. Zdecydowanie lepiej być uczciwym, niż trafić do więzienia za kilka małych transakcji cudzą kartą płatniczą.

Kamery zainstalowane w policyjnych mundurach?

Innowacyjnym rozwiązaniem w polskiej policji mają być kamery, które będą zainstalowane w policyjnych mundurach. Oczywiście jest to bardzo ciekawe rozwiązanie, ponieważ dzięki temu każda interwencja policjanta będzie mogła być nagrana, co będzie stanowiło niezaprzeczalny dowód w sprawie. Leży to w ochronie interesów policjantów, ale też w zapewnieniu im większego bezpieczeństwa na służbie. Co ważniejsze obraz z kamerki może być także wykorzystany dla dobra osoby zatrzymanej, gdy policjant przekroczy swoje uprawnienia i będzie można mu to łatwo udowodnić. Bardzo dużą zaletą takich rozwiązań jest to, że kamera będzie mogła nagrywać obraz również w nocy, a nawet wtedy, gdy na dworze będą panowały bardzo niesprzyjające warunki atmosferyczne. Dzięki temu nie będzie jakichkolwiek problemów z tym, aby rozpoznać twarze, które zostaną zapisane na obrazie z kamery.

Ważny dowód w sprawie

Takie nagrania wykorzystywane będą przede wszystkim w postępowaniach procesowych. W ten sposób będzie można ocenić, czy policjant zachował się tak, jak powinien się zachować i co konkretnie można zarzucić zatrzymanemu. Na kamerkach nagrane mogą być m.in. wyzwiska zatrzymanego skierowane w stronę policjantów, czy też czynna napaść na funkcjonariusza policji, a więc jak widać wyraźnie niesie to za sobą ogrom zalet. Będzie można też ocenić, czy każda interwencja była zasadna i słuszna, dlatego też każda ze stron powinna być zadowolona z takiego rozwiązania. Obraz z kamery sprawi, że znikną wszelkie pomówienia, które pojawiały się, gdy policjant w opinii zatrzymanego niesłusznie go zatrzymywał, wtedy też poboczni ludzie nagrywali swoimi telefonami procedurę takiego zatrzymania, aby w razie czego dysponować jakimiś dowodami w sprawie. Teraz będzie to zbędne, gdyż kamery w mundurach policyjnych zapisywać będą każde zdarzenie ze służby danego policjanta.

Obraz z kamer wykorzystywany na szkoleniach

Obraz z kamer, który pochodzić będzie z jakichś poważnych interwencji policyjnych będzie potem wykorzystywany na szkoleniach policyjnych, aby młodzież mogła się nauczyć:

– jak postępować w danej sytuacji,

– jakich błędów nie popełniać,

– jak zadbać o swoje bezpieczeństwo podczas interwencji.

Jak widać jest to bardzo ważna sprawa, dlatego też nic dziwnego, że policjanci tak bardzo cieszą się z tego, że kamerki zostaną zainstalowane w ich mundurach. W ten sposób można zadbać głównie o swoje dobre imię, ponieważ policjantom często zarzucane jest to, że przekraczają swoje uprawnienia i zatrzymują niewinne osoby. Jeśli tak będzie, to policjant na pewno odpowie za swoje zachowanie i być może nawet straci pracę.

Jak udowodnić w sądzie molestowanie seksualne?

Molestowanie seksualne to bardzo poważne przestępstwo, jednak trzeba mieć na uwadze fakt, że czasami przed sądem takie przestępstwo jest bardzo trudno udowodnić bezsprzecznie. Warto wynająć wtedy bardzo dobrego prawnika, który specjalizuje się właśnie w takich sprawach, wtedy kobieta ma większe szanse na to, iż udowodni swoje racje przed sądem i będzie mogła wygrać sprawę, a przestępca zostanie za swój uczynek skazany na karę więzienia. Warto zwrócić uwagę na to, że do molestowania seksualnego najczęściej dochodzi w pracy, wtedy też jednak trudno zdobyć dowody w sprawie, ponieważ nie odbywa się to w sferze publicznej, a bardziej prywatnej. Niestety niezbyt dobrą informacją dla ofiar molestowania seksualnego jest to, że wszelkie wątpliwości rozstrzygnięte zostaną na korzyść osoby oskarżonej.

Jak zebrać dowody?

Prawnik pomoże oczywiście ofierze podjąć odpowiednie działania, dzięki czemu będzie można zebrać dowody na winę oskarżonego, jednak trzeba być przygotowanym na to, iż może to trwać nawet latami, a odszkodowanie uzyskane z tego tytułu nie będzie zbyt wysokie. Zawsze można wtajemniczyć w sprawę kogoś z zewnątrz, opowiedzieć o swoim problemie koleżance z pracy, która może czyhać na ruch przestępcy w pobliżu, a gdy dojdzie do molestowania seksualnego będzie mogła zostać wykorzystana w roli świadka przed sądem. W pomieszczeniach, gdzie dochodzi do takiego molestowania seksualnego można też zainstalować kamerki, dzięki czemu wszystko zostanie nagrane, można też wynająć prywatnego detektywa, który będzie w stanie pomóc ofiarom molestowania seksualnego, tak aby sprawiedliwość wreszcie zwyciężyła. Ofiara powinna też gromadzić wszelkie wiadomości ze strony przestępcy oraz nagrania każdej rozmowy, aby mieć dowody przed sądem na winę oskarżonego. Potem są one badane przez specjalne grono biegłych.

Inne przestępstwa

Często z molestowaniem seksualnym w parze idą również inne przestępstwa, takie jak:

– groźby,

– zastraszanie,

– poniżanie.

Warto więc odnieść się również do tych przestępstw, na co prawnik ofiary powinien zwrócić uwagę, ponieważ w ten sposób można jeszcze bardziej ukarać oskarżonego, który trafi do więzienia na długie lata. Najważniejszym dowodem w sprawie będzie jednak zeznanie świadka, a więc tzw. osoby trzeciej, jednak często zdarza się tak, że takie osoby w obawie o swoje bezpieczeństwo, czy też utratę pracy nie chcą zeznawać przed sądem. Wtedy do gry powinien wejść jednak adwokat, aby zapewnić ochronę takiej osobie, ponieważ jej zeznania w sprawie mogą okazać się kluczowe. Warto zdobyć świadka, ponieważ wtedy zdecydowana większość spraw rozstrzygana jest na korzyść ofiary.

Czym jest ustawa o STIR?

   

Zmiany w rządzie doprowadziły do ciągłych zmian w prawodawstwie, które mają rozwiązać palące problemy społeczeństwa. Jednym z głównych celów tych zmian jest uszczelnienie systemu podatkowego. W plan działań w tym kierunku wplata się system STIR.

    Ustawa o STIR została uchwalona 24 listopada 2017 roku. Jest to ustawa mająca przeciwdziałać wykorzystywaniu sektora finansowego w celu wyłudzeń skarbowych. Przede wszystkim ustawa ma zapobiegać wyłudzeniom VAT. Ustawa powinna ograniczyć luki w podatku VAT i walczyć z tzw. karuzelami VAT-owskimi. Dzięki założeniom ustawy zostanie utworzony system wymiany informacji pomiędzy bankami a administracją skarbową, Takie zebranie informacji pozwoli na dokonywanie analiz finansowych, które wskażą przepływy symptomatyczne dla wyłudzeń skarbowych. To z kolei pozwoli na wcześniejszą reakcję na wszelkie nieprawidłowości. 

    Zgodnie z ustawą ma zostać stworzony System Teleinformatyczny Izby Rozliczeniowej (STIR). Będzie to system, który pozwoli na dostęp do odpowiednich informacji mających ułatwić reakcję na nieprawidłowości.

   System pozwoli także wskazać bankom rachunki zakładane przez tzw. słupy,(czyli podmioty, które są powoływane, aby popełnić przestępstwo skarbowe). Dzięki systemowi możliwa będzie także analiza stopnia wykorzystania banków lub SKOK-ów do wyłudzeń skarbowych. Analizy dotyczyć będą przestępstw skarbowych i tych związanych z VAT.

    Ustawa zakłada takie mechanizmy działania jak:

  • automatyczne podawanie w STIR wskaźnika ryzyka dotyczące wykorzystania banków do popełniania wyłudzeń skarbowych,
  • analiza danych z banków i SKOK-ów,
  • zobowiązanie banków i SKOK-ów do przekazywania konkretnych danych(nawet tych objętych tajemnicą bankową czy zawodową).

    Ustawa upoważnia również szefa Krajowej Administracji Skarbowej do zablokowania podejrzewanego rachunku na 72 godziny(z możliwością przedłużenia- nawet do 3 miesięcy). Sa to mechanizmy, które maja przeciwdziałać wyłudzeniom VAT, które wykorzystują tzw. znikającego podatnika. Ustawa wprowadza także takie instrumenty działania jak:

  • odmowa rejestracji,
  • wykreślenie z urzędu podmiotu jako podatnika VAT

przy jednoczesnym braku powiadomienia tego podmiotu o tym fakcie. W związku z tym zostanie stworzony wykaz podmiotów, które nie zostały zarejestrowane jako podatnicy VAT czy też zostali z niego wykreśleni z rejestru z urzędu lub zostali przywróceni jako podatnicy VAT. Ustawa o STIR to jeden z elementów mających uszczelnić system podatkowy w połączeniu z rejestrem faktur i mechanizmem podzielonej płatności. Mechanizmy te zapewnią osiągnięcie zakładanych wpływów budżetowych w następnym roku.

 

Czym grozi cyberprzemoc?

Zjawisko przemocy słownej było obecne chyba pod początków kontaktów międzyludzkich. Polega ono głównie na dominacji jednej osoby nad drugą poprzez wypowiadanie słów mających dotknąć sfery psychicznej drugiej osoby, jednocześnie sprawiając jej w tej sferze ból. Często towarzyszy temu oczernianie czy negowanie wartości oraz godności drugiej osoby. Do klasyki popkultury wszedł obraz szkoły, gdzie oprócz całkowicie normalnych uczniów znajdują się i tacy, którzy dominują życie szkolne poprzez strach wywoływany ich postawą i słowami. Niestety bez przełożenia na praktykę nigdy taki obraz nie pojawiłby się w książkach czy filmach. Dzisiaj taka agresja może (i jest) stosowana w internecie, gdzie towarzyszy agresorom poczucie anonimowości. Agresja taka nazywana jest cyberprzemocą i jest tępiona na każdym kroku. Agresorzy najczęściej nie zdają sobie sprawy jak wielką krzywdę mogą wyrządzić drugiej osobie i jaka odpowiedzialność za to im grozi.

Prawo w obronie internautów

Normy polskiego kodeksu karnego są normami abstrakcyjnymi. Oznacza to, że nie są one uzależnione od konkretnych przypadków i nie wskazują konkretnego adresata tych norm. Pod normę podpada więc pewne działanie. Jeżeli chodzi o pobicie, nie będzie ważne dla samej czynności bicia czy sprawca używał ręki czy też kastetu. Podobnie jeżeli chodzi o przestępstwa związane z agresją słowną nie jest ważne czy sprawca robi to za pomocą własnych ust, czy słów pisanych w internecie. Dojść można więc do wniosku, że za cyberprzemoc grożą dokładnie takie same sankcje, jak za inne przestępstwa z wykorzystaniem słów. O jakie czyny zabronione chodzi? 

Kodeks karny stanowi iż kto pomawia inną osobę, podlega karze grzywny lub ograniczenia wolności. Jeżeli jednak czyni to za pomocą środków masowego komunikowania (a więc za pomocą portali społecznościowych), dodatkowo zagrożony jest karą pozbawienia wolności w wysokości do jednego roku. Analogiczna sytuacja (łącznie ze środkami masowego komunikowania) uregulowana jest w przepisie o znieważaniu. Niestety mało kto jest świadomy jak duże kary może przynieść jego działanie. Podobnie nawoływanie do nienawiści na tle rasowym, religijnym, narodowościowym etc. jest karane. Często są to głupie żarty, które jednak mogą przynieść opłakane skutki.

Cyber przemoc trzeba tępić

Na cyberprzemoc należy stanowczo reagować. Jest to przestępstwo i sprawca powinien za nie ponieść karę. Warto informować o tym uprawnione osoby, a samodzielnie reagować na każde wystąpienie takiego zachowania. Jeżeli nie będzie się mówiło negatywnie o takich zachowaniach, sprawcy mogą uznać to jako zachętę do dalszego działania. 

Sfałszowanie podpisu może grozić nawet 5-letnim pozbawieniem wolności

W dzisiejszych czasach wyróżnić można różne rodzaje przestępstw. Jedne są bardziej poważne, drugie mniej, ale na pewno trzeba wzbraniać się przed fałszowaniem podpisów na dokumentach, ponieważ za takie czyny można surowo odpowiedzieć przed Sądem. Taki występek sprawia, że do więzienia można trafić na okres od 3 miesięcy aż do 5 lat, więc warto zdawać sobie sprawę z powagi sytuacji. Oczywiście fałszować można różnorodne dokumenty, np. testamenty, umowy kredytowe, czy też podpisy rodziców. Nie jest to jednak zgodne z prawem, dlatego za fałszowanie podpisu, które zostało udowodnione na pewno odpowie się karnie. 

Okoliczności łagodzące

Warto mieć na uwadze to, że istnieją pewne okoliczności łagodzące, które Sąd może wziąć pod uwagę w ocenie takiego czynu. Przede wszystkim można tutaj wyróżnić:

– niską szkodę społeczną czynu,

– zgodę na podrobienie podpisu od osoby, której podpis się podrabia.

Oczywiście nigdy nie powinno się do takich czynów posuwać, jednak niekiedy można uzyskać za taki występek karę grzywny, która jednak może być dla przestępców bardzo dotkliwa, ponieważ może ona wynieść nawet 540 stawek dziennych, a te nie mogą być niższe niż 10 złotych. Jak widać wyraźnie zawsze warto zastanowić się dwa razy nad swoim postępowaniem, aby przypadkiem nie odpowiedzieć za swój czyn karnie. Fałszowanie podpisów w sposób umyślny jest oceniane przez Sąd najsurowiej, więc wtedy takie osoby powinny przygotować się na karę pozbawienia wolności na okres 5 lat. Jest to najsurowsza kara za ten czyn, ale każdy powinien zdawać sobie z tego sprawę, gdy dopuszcza się przestępstwa.

Przygotowania do popełnienia przestępstwa

Istotne jest też to, że karnie odpowiadać może osoba, która poczyniła stosowne kroki do popełnienia przestępstwa, a więc zaczęła je przygotowywać, jednak później nie podjęła się realizacji tego czynu w praktyce. Mowa tutaj np. o kupnie różnego rodzaju pieczątek z nazwiskiem innej osoby, aby sprawić, że sfałszowany dokument będzie autentyczny. Za takie czyny również można surowo odpowiedzieć przed Sądem, dlatego też jeśli zostaną one udowodnione, można liczyć się z karą ograniczenia wolności. Karnie odpowiadać będą też osoby, które przerobiły istniejący już podpis na dokumencie tak, że stanie się on sfałszowany. Jak widać odpowiadać można za różne czyny związane z podpisami, jednak warto pamiętać o tym, że każde podpisanie się za inną osobą na jakimś ważnym dokumencie będzie oznaczało możliwość poniesienia z tego tytułu bardzo poważnej kary. Niekiedy jednak ludzie robią to nieświadomie, gdy mają problemy psychiczne lub też działają pod wpływem silnych emocji, wtedy też Sąd potraktuje takie osoby łagodniej lub też skieruje je do szpitala psychiatrycznego. 

Jakie kary grożą nam za składanie fałszywych zeznań?

Składanie fałszywych zeznań to bardzo poważne przestępstwo zwłaszcza, gdy składa się zeznania przed Sądem w jakiejś istotnej sprawie. Trzeba się więc dobrze zastanowić nad tym, czy takie postępowanie jest na pewno dobrym wyborem, czy też jednak lepiej mówić zawsze prawdę i nie odpowiadać karnie za swoje wybryki. Warto pamiętać o tym, że w wielu przypadkach świadkowie mają obowiązek składania zeznań chyba, że są członkami rodziny osoby, która jest oskarżona o popełnienie jakiegoś przestępstwa. Każda osoba, która pod przysięgą składa fałszywe zeznania musi liczyć się z tym, że grozić będą jej nawet 3 lata pozbawienia wolności. Oczywiście są odstępstwa od tej reguły, np. wtedy, gdy zeznania nie miały wpływu na ogłoszenie wyroku lub też były mało istotne dla prowadzonej sprawy, ale to musi już ocenić rzetelnie Sąd.

Sprostowanie zeznań

Przed ogłoszeniem wyroku osoba zeznająca może zdecydować się na sprostowanie swoich zeznań, gdy uzna jednak, że powinna powiedzieć prawdę przed Sądem, bo może jej grozić w innym wypadku dotkliwa kara. Ważne jest jednak to, aby zrobić to przed ogłoszeniem nieprawomocnego wyroku, ponieważ później nie będzie to już rozpatrywane. Istotną kwestią jest też składanie fałszywych zeznań wobec swojego pracodawcy, wtedy też, jeśli taki fakt wyjdzie na jaw, pracodawca ma prawo rozwiązywać umowę ze swoim pracownikiem ze skutkiem natychmiastowym i to dyscyplinarnie. Zwykle osoby składające fałszywe zeznania nie są zbyt łaskawie oceniane przez Sąd chyba, że boją się o życie swoje lub kogoś bliskiego, wtedy jest to pewnego rodzaju okoliczność łagodząca. Składając fałszywe zeznania często nie da się jednak uniknąć odpowiedzialności karnej, więc warto dwa razy najpierw dokładnie przemyśleć swoje postępowanie, a potem poczynić stosowne kroki.

Odpowiedzialność za słowa

Osoby wzywane przed Sąd w roli świadka muszą zdawać sobie sprawę z tego, że:

– są ważnymi świadkami w danej sprawie i od nich w dużej mierze może zależeć wyrok,

– odpowiadają karnie za swoje słowa i są o tym na samym początku pouczani, dlatego grożą im surowe kary, gdy nie dostosują się do obowiązujących zasad.

Warto więc zadać sobie pytanie, czy dla dobra jakiegoś kolegi, czy też znajomego warto iść do więzienia na kilka lat po to tylko, aby mu pomóc. Każda osoba powinna żyć w zgodzie z samym sobą, a więc warto mówić prawdę zawsze, obojętnie jaka by ona nie była, wtedy nie trzeba będzie obawiać się o to, że Sąd ukaże taką osobę karą więzienia za składanie fałszywych zeznań pod przysięgą. Członkowie rodziny oskarżonego zawsze mogą odmówić składania zeznań przed Sądem, bo mają do tego pełne prawo. 

Obrona konieczna – kiedy możemy ponieść jej konsekwencje?

W sytuacji, gdy ktoś padnie ofiarą jakiegoś przestępstwa, czy też kradzieży może oczywiście skorzystać z obrony koniecznej. Trzeba jednak mieć na uwadze to, że niekiedy można ponieść z tego tytułu naprawdę surowe konsekwencje prawne, kiedy złamie się zasady związane z obroną konieczną i przekroczy się swoje uprawnienia. Zwykle obronę konieczną stosują na własnym przykładzie osoby, które znajdują się w jakimś niebezpieczeństwie, np. podczas włamania do mieszkania, próby gwałtu, porwania, itd. Wtedy też takie zachowania są często usprawiedliwiane przez Sąd i nie ponosi się żadnych konsekwencji, jednak trzeba zawsze zastosować obronę współmierną do zamachu ze strony napastnika. Nigdy nie można przekroczyć pewnych granic chyba, że nie ma się już innych możliwości na obronę.

Zabicie napastnika

Niekiedy podczas zastosowania obrony koniecznej dochodzi do zabójstwa. W szczególnych przypadkach do takich sytuacji może dojść, np. wtedy gdy napastnik włada bronią, grozi śmiercią ofierze, a ta odpiera atak i ratując swoje życie podczas walki zabija napastnika. Jeśli jednak sprawca nie posługuje się bronią, dochodzi do jakiejś kradzieży, a ofiara zabija napastnika w obronie koniecznej, to wtedy można już ponieść z tego tytułu karę, ponieważ obrona była niewspółmierna do ataku napastnika. Warto pamiętać o tym, gdy broni się własnej osoby, nie można naruszać wtedy dóbr napastnika, a więc np. narazić go na utratę zdrowia, gdy nie istnieje taka konieczność. Nie można samodzielnie wymierzać sprawiedliwości na napastniku, a zaczekać jedynie na przyjazd policji, którą trzeba bezzwłocznie wezwać, gdy tylko ma się taką możliwość.

Nadzwyczajne złagodzenie kary

Przepisy mówiące o zastosowaniu obrony koniecznej są jednak bardzo trudne do zinterpretowania, dlatego często Sąd podejmuje decyzję o nadzwyczajnym złagodzeniu kary chyba, że Sąd dojdzie do wniosku, że działania ofiary były umyślne i swoje czyny popełniała ona z pełną świadomością po to, aby:

– zemścić się na napastniku,

– odreagować stres wynikający z napaści.

Okolicznością łagodzącą może być oczywiście zbrodnia popełniona w afekcie, oceniają to biegli psychologowie wzywani przez Sąd do zbadania sprawy, dzięki czemu decyzja podejmowana jest bardzo rzetelnie oraz sprawiedliwie. Za przekroczenie granic obrony koniecznej można jednak trafić do więzienia na długie lata, dlatego w każdej sytuacji należy starać się zachować spokój chyba, że napastnik tak bardzo zagraża bezpieczeństwu ofiary, iż ta nie ma innego wyjścia jak posłużenie się środkami mogącymi nawet odebrać życie napastnikowi, w trosce o swoje dobro. Wtedy należy jednak sprawę zbadać dokładnie podczas postępowania karnego.

Prawa i obowiązki świadka w sądzie

Świadkiem w postępowaniu karnym może być każda osoba, która w ocenie organów sprawiedliwości może posiadać istotne i przydatne dla rozstrzygnięcia sprawy informacje i została wezwana do organu w celu złożenia zeznań. Przepisy procedury karnej nakładają na osobę powołaną do sądu w charakterze świadka szereg obowiązków, których niewykonanie skutkuje odpowiedzialnością karną lub zastosowaniem kar porządkowych. Te same przepisy przyznają jednak świadkowi również prawa, z których może skorzystać.

Obowiązki świadka

1. Obowiązek stawiennictwa na wezwanie i pozostanie do dyspozycji sądu do zakończenia czynności procesowych.

Każda osoba wezwana do sądu w charakterze świadka ma obowiązek stawić się na miejsce we wskazanej w wezwaniu godzinie. Z obowiązku bezpośredniego stawienia się na rozprawę świadka zwalnia jedynie choroba, trwałe kalectwo lub inna dająca się pokonać przeszkoda. Wówczas istnieje możliwość, by świadka przesłuchać w miejscu jego pobytu, bądź przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przesłuchanie na odległość.

Nie stawienie się na wezwanie lub oddalenie się z miejsca czynności, bez wcześniejszego zezwolenia, skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości do 10 tys. zł. Ponadto organ sprawiedliwości może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie świadka na miejsce przeprowadzania czynności prawnych.

2. Obowiązek składania zeznań.

Każda osoba, która została wezwana w charakterze świadka ma obowiązek złożyć zeznania. Z kolei jeśli świadek bezpodstawnie odmawia złożenia zeznań i wyjaśnień, mimo pouczenia o spoczywającym na nim obowiązku, mogą zostać nałożone na świadka kary pieniężne do wysokości 10 tys. zł lub kary pozbawienia wolności do 30 dni.

3. Obowiązek złożenia przyrzeczenia

Złożenie przyrzeczenia następuje przed sądem lub wyznaczonym przez sąd miejscu, przy czym za zgodą obu stron można odstąpić od odbierania przyrzeczenia.

4. Obowiązek mówienia prawdy

Wezwany świadek ma obowiązek składania zeznań zgodnie z prawdą i niezatajania istotnych dla postępowania faktów i informacji. Świadek, który świadomie i umyślnie zataja prawdę lub zeznaje niezgodnie z prawdą podlega odpowiedzialności karnej, pozbawienia wolności do lat 3.

Rozbieżności ze stanem faktycznym wynikające z niewiedzy świadka, niepamięci lub też wadliwego postrzegania danych wydarzeń przez świadka nie stanowią czynu zabronionego, a więc nie podlegają karze.

Prawa świadka

1. Prawo do odmowy składania zeznań i uchylenia się od odpowiedzi na pytanie

Prawo do odmowy złożenia zeznań i uchylenia się od odpowiedzi stanowi jedno z najważniejszych praw świadka. Prawo takie przysługuje osobom najbliższym dla podejrzanego. Są nimi: małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, rodzice, powinowaty w tym samym stopniu lub linii, osoba pozostająca w stosunku przysposobionym z podejrzanym, lub osoba pozostające we wspólnym pożyciu. Prawo do odmowy składania zeznań przysługuje również osobie, która w innej toczącej się sprawie została oskarżona o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem.

Ponadto świadek ma prawo bez podania przyczyny uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeśli mógłby w ten sposób narazić siebie lub bliską sobie osobę na odpowiedzialność karną.

2. Prawo do anonimowości

Świadek ma prawo do złożenia wniosku, aby czynność okazania, w którym przedstawiane są mu osoby do rozpoznania, przeprowadzona została z wyłączeniem możliwości rozpoznania świadka przez osobę rozpoznawaną.

3. Prawo do przesłuchania z wyłączeniem jawności

Świadek ma prawo żądać, by przesłuchano go na rozprawie z wyłączeniem jawności, jeżeli treść jego zeznań naraża jego osobę i bliskich na hańbę i niebezpieczeństwo.

4. Prawo do zastrzeżenia danych dot. miejsca zamieszkania do wyłącznej wiadomości sądu i prokuratury.

Świadek ma prawo zastrzec dane dotyczące miejsca zamieszkania czy aktualnego miejsca pobytu do wyłącznej wiadomości sądu i prokuratury, jeśli istnieje realna i konkretna obawa użycia przemocy lub groźby wobec świadka lub jego najbliższych w związku z jego zeznaniami. Wszelkie pisma procesowe i wezwania kierowane są wówczas do instytucji, w której pracuje świadek lub na wskazany przez niego adres.

Przepustka w więzieniu – jak ją uzyskać?

Do więzienia trafiają różne osoby, które po pewnym czasie nabierają odpowiedniego doświadczenia. Dokładnie uczą się na swoich błędach i dzięki temu wyciągają cenne wnioski. Starają się później odsiedzieć cały wyrok, a nawet starać się o wcześniejsza przepustkę. Natomiast jest to możliwe, jeśli prezentują idealne zachowanie w więzieniu. To właśnie w tym miejscu są oni dokładnie analizowani przez strażników i dyrektora więzienia. Jeśli zaprezentują się z dobrej strony, to taka przepustka już niedługo będzie mogła być im zaproponowana. Kiedy jest najczęściej przydzielana? Przyjrzyjmy się, jakie możliwości pojawiają się w naszym kraju, w Polsce. 

Dla kogo dostępna przepustka w więzieniu?

Najczęściej jest dostępna dla więźniów, którzy przebywają w więzieniu ze względu na mniejsze przestępstwa. Odsiadują spokojnie swój wyrok i nie powodują żadnych kolejnych problemów. Starają się jak najlepiej wywiązywać ze swoich zadań, które posiadają. Wtedy otrzymują pozytywne oceny, przez dłuższy okres lat w więzieniu. Mogą więc liczyć na pozytywną opinię, która w wielu sytuacjach jest brana pod uwagę. Możliwe, że chcieliby spotkać się ze swoją rodziną, na przykład na święta. Co mogliby uczynić w tym kierunku? Dobrze byłoby wysłać zapytanie o przepustkę z więzienia. 

Ze względu na stan zdrowia także można otrzymać przepustkę. Tutaj jednak prawo również stara się być bardzo dokładne. Ustala się, kiedy sobie można na to pozwolić. Najczęściej ta przepustka jest możliwa, jeśli stan zdrowia uwięzionego jest poważnie zagrożony. Wtedy oczywiście zapewnia mu się odpowiednie leczenie. 

Kiedy przepustka nie jest możliwa? 

W pewnych sytuacjach przepustka dla więźnia nie jest możliwa i temu również dobrze jest się przyjrzeć. Najczęściej mają z tym do czynienia więźniowie, którzy otrzymali dożywocie, na przykład za gwałty czy inne przestępstwa. Oni nie mogą liczyć, że otrzymają zwolnienie z więzienia. 

Tak naprawdę przez cały czas muszą przebywać w więzieniu. I dobrze, jeśli wtedy starają się wyciągać odpowiednie wnioski ze swojego postępowania wcześniejszego. Otrzymali karę, która i tak nie jest warta czynu, który popełnili. Dlatego tak wysoki wyrok się pojawił. Muszą go odsiedzieć, a nie ma on tak naprawdę końca. Widać więc, że czasami polskie prawo ukazuje nam pewne przepisy dotyczące przepustek w więzieniu. Możliwe, że pojawią się pewne zmiany w tym kierunku. Czasami staramy się wzorować na innych krajach, jak i prawie europejskim. I tutaj także prawo w Polsce dochodzi do pewnych wniosków, wprowadzając nowe ustawy. Są one później dokładnie analizowane przez rząd, prezydenta, jak i podpisywane.